NK 2026
Een verslag van onze jaarlijkse Real Tennis trip to Radley College!
Een verslag van onze jaarlijkse Real Tennis trip to Radley College!
Great Bisquing ten spijt, werd de titel net niet binnengesleept bij het toernooi van één van 's Nederlands grootste real tennis vrienden, Chris Lintott.
De week begon voor veel deelnemers, zoals inmiddels steeds meer ingeburgerd begint te raken, met een voorbereidend pre-Radley programma. Tripjes door het zuiden van Engeland met lawn tennis op serieuze grasbanen, shoppende stelletjes in London, ouders met volwassen kinderen die langs instagrammable koffietentjes in Oxford schuifelen, real tennis toernooien die draaien om de kreeftensoep van een gerenommeerde astrofysicus, en natuurlijk de afvaardiging naar de sinistere “Health Farm”. Dit is waar wij als groep tot gedoemd zijn: met slechts 1 week Radleypret per jaar moeten we onze voorpret zien te maximaliseren.
Maar als de échte Radleyweek eenmaal van start gaat, dan begint hij ook meteen met een klapper! De dinsdagavonddrills van pro Nino Merola (Blades) zijn het eerste vaste sportieve agendapunt van de week. Een warm bad voor oudgedienden, grotendeels opgewarmd door deze vuurdoop voor de nieuwkomers. Vanuit de dedans klinkt een keer of 18 per minuut dat het racket naar achter moet, dat je de achtermuur moet gebruiken, en vooral dat je wel moet blijven lachen. Intussen gooit Nino in wisselende volgordes en sterk oplopende moeilijkheidsgraad een ogenschijnlijk willekeurig aantal ballen naar 3 mensen tegelijk, waarna men weer in de juiste queue dient aan te sluiten. Gelukkig zakken ook de doorgewinterde kampioenen hier steevast door het ijs, waarmee de groep dit in ieder geval meteen maar gezamenlijk heeft gebroken.
Drill sergeant Nino in actie
Het publiek liep uit voor de prachtige finales van het grastennistoernooi.
Voor sommigen was het fijn om af en toe ook nog even een "gewoon" tennisracket te mogen vasthouden. Voor deze new gen cultuurbarbaren houdt men het grastennistoernooi gaande, door de puristen gedoogd omdat de finales hiervan zorgen voor een mooie show tijdens de wine and cheese night. In de A finale was het de onvermijdelijke strijd der Gijzen: Gijs vd V wist uiteindelijk met Erik de titel naar zich toe te trekken, ten koste van Gijs D en Koen vd D. In de B finale werd er met een kleine handicap (receive 15, one serve) gespeeld, wat de spanning zeer ten goede kwam. Koen S en Jens schrokken vooral van de servicerestrictie, maar wisten die uitdaging toch te overwinnen en wonnen de wedstrijd van Jojet en Justin.
Halverwege de week begon het toch wat te spoken. Klappende deuren in de social middenin de nacht, gepaard met onheilspellend gegiechel; duistere figuren in driekwartbroeken die tot de late uurtjes gebogen over kleine tegeltjes in het clubhuisje mompelden over bananenschillen; mysterieus ruisende geluidsopnames in de Radley-whatsappgroep... Was het de collectieve verstandsverbijstering waarvan Jonito al voorspelde dat die gepaard zou gaan met de eclips? Ineens schoten de sterren door de hemel, ineens werd het Real Tennis toernooi toch nog spannend, ineens verscheen er een regenboog boven het verdorde gras, ineens werden er Daltons geweigerd en had Ahmed Aboutaleb blijkbaar een prominente functie elders. Onverklaarbare fenomenen die we maar zullen wijten aan extreem geslaagde derde helften.
Geen inspanning zonder ontspanning.
De echte winnaars van de Exhibition Match op donderdagavond
The main event blijft natuurlijk elk jaar weer het real tennis. Ook dit jaar hadden we daar weer een mooie midweekse highlight: een exhibition match met hoogstaand spel, strakke railroads, imposante cut volley returns en hier en daar wat geflikflooi met Gijs D in The Door gallery. Het echte vuurwerk kwam uiteraard van twee absolute topspelers uit het NK, aangevuld met wat internationale spelers die toevallig beschikbaar waren. Claire Fahey had het voorrecht om (net als bij een paar van haar meer dan 80 grand slam overwinningen) naast Sas de baan te betreden in een battle of the sexes tegen de nummers 11 en 450 van de wereld, Nino en Oskar. Het kwam na een mooie wedstrijd met veel ups, downs en sides neer op, hoe kan het ook anders, een overwinning middels een winnend punt in het voordeel van de Ladies.
En er kwam meer succes voor de dames toen the business end van het NK Real Tennis in zicht kwam.
Honourable mentions voor de zeer imposante leercurves en bijbehorende uitslagen van relatieve nieuwkomers Karin, Mink en Jens; voor Koen S die in zijn eerste jaar meteen een ronde van een ervaren rot wist te winnen; voor de Bookies die naar het schijnt hun verliezen van 2025 enigszins hebben kunnen compenseren; voor Kevin en Steef die waanzinnige halve finales speelden; voor Koen vd D die dit jaar toch wederom de beste Dalton-deal wist te bedingen; en voor het ongeëvenaarde enthousiasme dat alle deelnemers van het NK 2026 stuk voor stuk etaleerden! Toch konden er maar een aantal met eremetaal vandoor gaan:
Winnaars Handicap Doubles: Gijs D & Lucie DD (finale gewonnen van Ivar & Oskar)
Winnaar Plate Ladies Singles: Caroline (finale gewonnen van Frouke)
Winnaar Plate Open Singles: Jens (finale gewonnen van Lucie DD)
Ladies Singles Champion 2026: Saskia (finale gewonnen van Stephanie)
Open Singles Champion 2026: Saskia (finale gewonnen van Oskar)
NRTB Racket van Verdienste: Richard Daw
Most Promising Youngster: Mink Bartlema
Ze had een target on her back, maar niemand krijgt de lach van het gezicht van waardig Nederlands kampioen Saskia Bollerman!
Kevin Quick, overflowing with talent and grace
Daarmee is nog niet het hele verhaal van Radley 2026 verteld. Last and definitely least, moeten we ook nog even terugblikken op het Golf-toernooi. Een beproeving die doet denken aan de recente hervertelling van the Odyssey, waarbij onze dapperste strijders op de heetste dag van de week urenlang werden blootgesteld aan een onverbiddelijk brandende zon, schijnbaar versterkt in kracht door de verduistering van de avond ervoor. Onder de bezielende leiding van onze eigen Christopher Nolan, Robert Koemans, verspreidde de groep zich in bataljons over de uitgestrekte vlakte achter het cricketclubhuisje. Het groepje dat zich uiteindelijk het best kon overleveren aan de nukken van de goden en niet werden verleid door de sirenes in het water bij hole 8, waren Sam, Ivar en Yuri. In de geschiedenisboeken gaan ook Kevin en Jojet, voor hun longest drives, en Kevin tevens voor de "neary". Genoteerd.
Voor een beslissing in het puttoernooi kwam het uiteindelijk, zoals inmiddels traditie, aan op een ultieme beproeving tijdens het formal dinner. Zoals Odysseus zijn boog moest spannen en een pijl moest afvuren tussen de opgestelde bijlen, zag het feestgedruis van achter de royale eettafels William Daw en Lucie Douwes Dekker met fenomenale precisie het kleine witte balletje met een stokkie tegen een flessie tikken. Ook daar geven we prijzen voor!
Altijd moeilijk om zo'n indrukwekkende en dynamische week te vangen in een verslagje. Is het ooit gelukt? Nee. Een echte impressie van de reis krijg je immers alleen door gewoon eens mee te gaan! Die uitnodiging staat open voor alle geïnteresseerden, van alle niveaus en windstreken. Voor nu tot slot, enorm veel dank aan Lucie, Saskia, Kevin, Robert, Celine, Stephanie en Ivar voor de organisatie en laat de voorpret voor Radley 2027 maar beginnen!